28. σάμαλι στο σινεμά: ανατροπή
Ο χώρος είναι πιστεύω επαρκής· ιδιαίτερα αν ψαλιδίσουμε κομμάτι τις κοφτερές αιχμές και κάποιες ζωηρές άκρες ξέρετε· αυτές τις ενοχλητικά πειστικές. Χρειάζεται και η απαραίτητη αντικατάσταση των ανθρώπων με φωτοτυπίες, οι οποίες είναι πρακτικές και αρχειοθετούνται χωρίς κόπο. Ίσως αφήσω
28. σάμαλι στο σινεμά: ανατροπή
Ο χώρος είναι πιστεύω επαρκής· ιδιαίτερα αν ψαλιδίσουμε κομμάτι τις κοφτερές αιχμές και κάποιες ζωηρές άκρες ξέρετε· αυτές τις ενοχλητικά πειστικές. Χρειάζεται και η απαραίτητη αντικατάσταση των ανθρώπων με φωτοτυπίες, οι οποίες είναι πρακτικές και αρχειοθετούνται χωρίς κόπο. Ίσως αφήσω
27. σάμαλι στο σινεμά: κοιτώ
Μια πλειάδα περιστάσεων θα με οδηγήσουν πρόωρα στο να διακόψω αυτό που ξεκινώ εδώ σ’ αυτές τις αράδες που· γράφονται σε κλίμα αφόρητα ασφυκτικό. Έχετε δίκιο ν’ αναρωτιέστε, αυτή μου η καταγγελία είναι ανάξια μνείας εφόσον ούτως ή άλλως αυτό
27. σάμαλι στο σινεμά: κοιτώ
Μια πλειάδα περιστάσεων θα με οδηγήσουν πρόωρα στο να διακόψω αυτό που ξεκινώ εδώ σ’ αυτές τις αράδες που· γράφονται σε κλίμα αφόρητα ασφυκτικό. Έχετε δίκιο ν’ αναρωτιέστε, αυτή μου η καταγγελία είναι ανάξια μνείας εφόσον ούτως ή άλλως αυτό
26. σάμαλι στο σινεμά: αόρατος
« … . . «’’’’. . . . .’’’ / . . . . , . . . ………………………………’’ .. .. .. … ||… ‘;;;; .<……………………….?? . . ……………………….… . . ………..|||| …………………………………………|||||………(………(…..+ (μαζί, αγκαλιά. Τηλεσκόπιο. Το περίγραμμα της πόλης.
26. σάμαλι στο σινεμά: αόρατος
« … . . «’’’’. . . . .’’’ / . . . . , . . . ………………………………’’ .. .. .. … ||… ‘;;;; .<……………………….?? . . ……………………….… . . ………..|||| …………………………………………|||||………(………(…..+ (μαζί, αγκαλιά. Τηλεσκόπιο. Το περίγραμμα της πόλης.
25. σάμαλι στο σινεμά: κοίτα
Απλές καθημερινές ιστορίες με τόνους πραϋντικούς, ιαματικούς. Απλότητα που πηγάζει από το υγιές χαμόγελο. Μια καθημερινότητα και μια μεγάλη αποκάλυψη, ένας μεγάλος ποταμός με καλόκαρδες όχθες, καλοσυνάτες πηγές συσσωρευμένων εμπειριών. Ελάτε. Τι μπορεί να κρύβει στο βάθος μια στιγμή,
25. σάμαλι στο σινεμά: κοίτα
Απλές καθημερινές ιστορίες με τόνους πραϋντικούς, ιαματικούς. Απλότητα που πηγάζει από το υγιές χαμόγελο. Μια καθημερινότητα και μια μεγάλη αποκάλυψη, ένας μεγάλος ποταμός με καλόκαρδες όχθες, καλοσυνάτες πηγές συσσωρευμένων εμπειριών. Ελάτε. Τι μπορεί να κρύβει στο βάθος μια στιγμή,
το παιχνίδι της 123ης σελίδας
Παίρνω τη σκυτάλη από την Μάγια …και σας «διαβάζω»: «Ένα άλλο όνειρο του ιδίου τύπου, συχνό στους ανθρώπους του θεάτρου και του κινηματογράφου: πρέπει οπωσδήποτε, μέσα σε λίγα λεπτά, να παίξω επί σκηνής ένα ρόλο του οποίου δεν ξέρω την
το παιχνίδι της 123ης σελίδας
Παίρνω τη σκυτάλη από την Μάγια …και σας «διαβάζω»: «Ένα άλλο όνειρο του ιδίου τύπου, συχνό στους ανθρώπους του θεάτρου και του κινηματογράφου: πρέπει οπωσδήποτε, μέσα σε λίγα λεπτά, να παίξω επί σκηνής ένα ρόλο του οποίου δεν ξέρω την
12η σπίθα
ξεχνώ ακόμη πότε η μέρα η αφημένη πέφτει ξεχνώ ακόμη κι αυτό ότι ο ουρανός σχίζεται ότι μάτια χωρίζονται ότι το αίμα πετιέται ότι κοιτάζει σαν να’ταν η αγάπη εγώ, αναμένω τη μεγάλη ψυχρή ηρεμία, και ότι ο ορίζοντας επιτέλους
12η σπίθα
ξεχνώ ακόμη πότε η μέρα η αφημένη πέφτει ξεχνώ ακόμη κι αυτό ότι ο ουρανός σχίζεται ότι μάτια χωρίζονται ότι το αίμα πετιέται ότι κοιτάζει σαν να’ταν η αγάπη εγώ, αναμένω τη μεγάλη ψυχρή ηρεμία, και ότι ο ορίζοντας επιτέλους
11η σπίθα
(βουητό πόλης, θόρυβοι δρόμου, μουσική απλή, ονόματα, φωνές, κλάξον.) κοιτά σφίγγοντας τις γροθιές, τα αντικείμενα στο τραπέζι χάνονται· τα χέρια του περιγράφουν τη χειρονομία της αποφυγής, πέφτουν. Το κεφάλι του γέρνει αργά, πέφτει· το μέτωπο στο τραπέζι· τα χέρια στο
11η σπίθα
(βουητό πόλης, θόρυβοι δρόμου, μουσική απλή, ονόματα, φωνές, κλάξον.) κοιτά σφίγγοντας τις γροθιές, τα αντικείμενα στο τραπέζι χάνονται· τα χέρια του περιγράφουν τη χειρονομία της αποφυγής, πέφτουν. Το κεφάλι του γέρνει αργά, πέφτει· το μέτωπο στο τραπέζι· τα χέρια στο
10η σπίθα
Η Πόρτα ανοίγει, πίσω της κρεμασμένο παντελόνι χωρίς πτυχές τιράντες απροσδιορίστου χρώματος· φθαρμένες δύο στριμμένες γραβάτες καπέλο στο κρεβάτι πρόσωπο κουρασμένο μάτια θλιμμένα «τι περίεργα πράματα» μου λέτε. «συμφωνώ μαζί σας».
10η σπίθα
Η Πόρτα ανοίγει, πίσω της κρεμασμένο παντελόνι χωρίς πτυχές τιράντες απροσδιορίστου χρώματος· φθαρμένες δύο στριμμένες γραβάτες καπέλο στο κρεβάτι πρόσωπο κουρασμένο μάτια θλιμμένα «τι περίεργα πράματα» μου λέτε. «συμφωνώ μαζί σας».
