2. σάμαλι στο σινεμά: χαρτονένιο
Ιανουαρίου 18, 2007

Γιατί αυτό το ύφος με τις κρυπτικές αναφορές λόγων του πεζοδρομίου; Τι πολύπλοκος που είσαι, και αυτή η κάπως υπονομευτική σου νοοτροπία με εκείνο το χιούμορ όχι σαν τα άλλα, με εκείνα τα ελλειπτικά λόγια σε βάρος των μη-αφελών γιατί όχι πως δεν το αξίζουν αλλά τους πάει εκείνο το άλλο του λαϊκού χιουμορίστα, γιατί όταν εμπαίζεις δείχνεις και τον πνευματώδη άνθρωπο μέσα σου. Ναι. Ξέρω για εκείνο το σημείωμα που σου αποκαλύπτει την άλλη σκοτεινή προσωπικότητα, δεν θέλω όμως απάντηση πολύπλοκη, θέλω μία που να στέλνει ειρμούς ανεξέταστους πάνω στο είδωλό σου στο καθρέφτη και όχι ένα δύσμορφο σχήμα στο
χαρτόνι.


Ιανουαρίου 18, 2007 at 12:07 μμ
“θέλω μία που να στέλνει ειρμούς ανεξέταστους πάνω στο είδωλό σου στο καθρέφτη και όχι ένα δύσμορφο σχήμα στο
χαρτόνι.”
μήπως;
Ιανουαρίου 18, 2007 at 8:51 μμ
“κάποιος” μου άφησε πρόσφατα σχόλιο περί “αλλαγής ύφους”…συντονιζόμαστε νομίζω.
ωραίο το χαρτόνι σου, κι αυτό το νέο ύφος!
Ιανουαρίου 19, 2007 at 10:09 πμ
Λένα, ίσως.
.
Ιούδα δεν άλλαξα εγώ ούτε εσύ, λίγο οι ματιές μας αλληθώρησαν μου φαίνεται