7η σπίθα
Μαρτίου 16, 2007
Aκολούθησα τη λεπτή ρωγμή
αίματος από τη κόρη προς την
εσωτερική γωνία του ματιού της,
όπου ένα κυματάκι πίεσε πίσω
το απαλό άσπρο τοίχωμα
πριν αναδυθεί σε ένα
μοναδικό μακρόστενο δάκρυ,
αυτό γλίστρησε κάτω.
Μια ελικοειδή πορεία
πάνω στη μύτη.
Μαρτίου 16, 2007 at 9:09 μμ
Μία θλίψη διέγραψε την όμορφη επιδερμίδα, ένας πόνος -συναισθηματικός;-, μία παύση στη λαχτάρα της ευτυχίας.
Μαρτίου 17, 2007 at 8:20 πμ
δείμο,
μια περιγραφή έκανα. της στιγμής.
Ευχαριστώ πολύ.
Μαρτίου 20, 2007 at 8:32 μμ
την αγαπήσατε λοιπόν.