Ε, ναι. Εδώ που ήρθαμε. Μια πόρτα δείχνει ότι δεν λύνονται όλα τόσο απλά όταν νιώθεις σαν χαμένος ένοικος μέσα σ’ ένα πηχτό και μονοκόμματο σκοτάδι. Πες ότι ανακαλύπτεις έναν διακόπτη και γεμίζει το σπίτι φως. Να λοιπόν· ένας χαμένος ένοικος σε άγνωστο σπίτι γιατί μια στέγη δεν πιέζει ήρωες προς καμία κατεύθυνση, μόνο ζητήματα πλοκής εξυπηρετεί· σκηνές απροσδόκητων εμφανίσεων κι αποδεικνύεται το φως ένα ακόμα πυροτέχνημα που οι λάμψεις του κρύβονται πίσω από μια μάσκα, όπως τα είδη που μπαίνουν σε αράδες περιμένοντας να ειπωθούν τ’ ανείπωτα. Δεν λύνονται όλα τόσο απλά. Όχι. Όλα αφήνουν σε μας την μαρτυρία των περιπτώσεων

και των πτώσεων.

3 Responses to “13. σάμαλι στο σινεμά: πτώση”

  1. ellinida Says:

    Τα ανείπωτα είναι κάποιες φορές που είναι καλό να μην εκφράζονται. Εκεί έχω καταλήξει.
    Στείλε μου ένα μαιλ, θέλω να σου στείλω μιά πρόσκληση.
    ellinida1@gmail.com


Leave a Reply