21. σάμαλι στο σινεμά: φλόγα
Ιουλίου 20, 2007
Αυτά τα γεμάτα ολιγόστιχα· γεμάτα ψυχή, με τη γεύση της δοκιμής και του καινούργιου που γεννιέται και μιλά αληθινά τηρώντας ισορροπίες ανάμεσα σε χάσματα αποριών κι ερωτημάτων· με τα ελλειπτικά σχήματα της επαναφοράς με αδιόρατα νήματα που ενώνουν έννοιες και μνήμες· μπρος στο απίστευτο κι εκλεκτό – οι στεγνοί ποιητές της θλίψης που αδικούνται. Τα ολιγόστιχα ψαρεύουν σε σημεία μελαγχολικά· σε εικόνες που ταιριάζουν με μοναχικά δωμάτια, με εκείνα τα ανείπωτα, τα φευγαλέα, της τελευταίας νύχτας, αυτά που μαρτυρούν πρόσφατες μετακομίσεις και που προκαλούν σαν την παγιωμένη σκόνη ενώ εσύ θα πλησιάζεις το πορφυρό καράβι για ένα χάδι σ’ ένα όνομα χαραγμένο στην πλώρη· σκεπτόμενος τη
φλόγα.
.
Ιουλίου 20, 2007 at 6:44 μμ
Τι μου θυμησες τωρα φιλε μου.
Τα παιδικα μου χρονια.
Ιουλίου 21, 2007 at 7:04 μμ
Η παγιωμένη σκόνη.
Αχ αυτή η φλόγα που έχει για ενδιαίτημα τη δροσιά της τελευταίας νύχτας!
Ιουλίου 21, 2007 at 11:02 μμ
πως το κατόρθωσα αυτό βρε αθεόφοβε;
Ιουλίου 22, 2007 at 8:16 πμ
ευχαριστώ Λέων μου.
Ιουλίου 24, 2007 at 10:06 μμ
Υπαρξιακό που φάνηκε λίγο το σημερινό κειμενάκι. Μου άρεσε, αν και λίγο διαφορετικό από τα προηγούμενά σου.
Ιουλίου 25, 2007 at 4:53 μμ
http://kofidispower.blogspot.com Έμαθες για το το πιο κουλ ελληνικο blog? Όοοοοοχιι? Φίλε/η έχεις μείνει πολύ πίσω.. Μπες αμέσως και άσε τον εαυτό σου να καλπάσει ανάμεσα στα υπάρτατα πνευματικά μονοπάτια της φαντασίας και της παθιασμένα ενδιαφέρουσας αρθρογραφίας. Μην χάνεις όυτε λεπτό..Η λεκτική σου λύτρωση σε περιμένει…
(βάλε με και στα links σου..)
Αυγούστου 1, 2007 at 2:36 μμ
Κι’εσύ το μελτεμάκι που σιγοψιθύριζε μέσα από την ανεπαίσθητη κίνηση της κουρτίνας. Εριξες μιά ματιά στο δωμάτιο και χάθηκες.
Αυγούστου 8, 2007 at 9:07 πμ
δείμε κ’ εληνίδα, σας ευχαριστώ πολύ, σας απαντώ από νησί του Αιγαίου…
πολλά φιλιά!
Αυγούστου 12, 2007 at 1:30 μμ
παραμονή σε διάβασα
ενός χαμού
πατώντας σε δυο νησιά
το` να χαμένο
ποντάρω Σεπτέμβρη Ροΐδη
σε χρόνο ελληνικό
Καλή επιστροφή
Αυγούστου 12, 2007 at 5:18 μμ
σ’ όποιο νησί κι αν βρίσκεσαι, χαραγμένο σ’ όποια πλώρη σε ταξίδεψε… να περνάς όμορφα!!
Αυγούστου 12, 2007 at 8:52 μμ
όχι απλά ολιγόστιχο αλλά μια γραμμή όλη κι όλη-γραμμένη σε δέκα διαφορετικά σημεία γιά να το θυμάμαι-και να που λειτούργησε:
“Αδειάζουμε τα πάντα στη πανσέληνο.”
(Η άνεση της νύχτας,ν.καρούζος)
-ευτυχείς οι ταξιδεύοντες-