gamero.jpg

Παίρνω τη σκυτάλη από την Μάγια

…και σας «διαβάζω»:

«Ένα άλλο όνειρο του ιδίου τύπου, συχνό στους ανθρώπους του θεάτρου και του κινηματογράφου: πρέπει οπωσδήποτε, μέσα σε λίγα λεπτά, να παίξω επί σκηνής ένα ρόλο του οποίου δεν ξέρω την πρώτη λέξη. Είναι ένα όνειρο μερικές φορές πολύ μακρύ και πολύ περίπλοκο. Ανησυχώ, κοντεύω να τρελαθώ, το κοινό ανυπομονεί και σφυρίζει, πηγαίνω να βρω κάποιον, τον φροντιστή, τον διευθυντή του θεάτρου, του λέω: Μα είναι φοβερό, τι μπορώ να κάνω; Μου απαντάει ψυχρά να κοιτάξω να τα βγάλω πέρα μόνος μου, ότι η αυλαία σηκώνεται κι ότι δεν μπορούν να με περιμένουν άλλο.»

Από το βιβλίο «Η Τελευταία Πνοή» του Luis Bunuel, Εκδόσεις Οδυσσέας, 1η έκδοση 1984

Οι κανόνες του παιχνιδιού.

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

Δίνω τη σκυτάλη στους

Zorba the Greek
Krotkaya
Dreamerland 
Momentum Mori
Infesto

One Response to “το παιχνίδι της 123ης σελίδας”


  1. Εγώ εκεί διαβάζω:

    «Μπαίνω σ’ ένα δωμάτιο, κλείνω πίσω μου την πόρτα, ο ταύρος τη σπάει και πάει λέγοντας.
    Ή ακόμα, σε οποιαδήποτε ηλικία και να βρίσκομαι, βλέπω ξαφνικά ότι πρέπει να ξαναδώσω εξετάσεις. Νομίζω πως τις έχω περάσει μ’ επιτυχία, αλλά έκανα λάθος.»

    Αυτές που παραθέτεις ξεκινούν με την ενδέκατη… :-)

    (αν είναι καλύτερα χωρίς σχόλια εδώ, σβήσε)


Leave a Reply