Μια πλειάδα περιστάσεων θα με οδηγήσουν πρόωρα στο να διακόψω αυτό που ξεκινώ εδώ σ’ αυτές τις αράδες που· γράφονται σε κλίμα αφόρητα ασφυκτικό. Έχετε δίκιο ν’ αναρωτιέστε, αυτή μου η καταγγελία είναι ανάξια μνείας εφόσον ούτως ή άλλως αυτό εδώ το κείμενο δεν πρόκειται ποτέ να καταχωρηθεί σε κάποιο Libro d’ Oro κάποιας λογοτεχνικής γενιάς της δεκαετίας τάδε, διότι μια σύντομη περιπλάνηση σε έναν περιορισμένης εκτάσεως χώρο· οι φράσεις αναποδογυρίζουν σε αφιλόξενα μέρη μιας και φιλοδοξούν να διαπεράσουν μια ευλαβική αναφορά που θέτει εμπόδια στις όποιες μυθοποιητικές διεργασίες, τις οποίες, λόγω της πασιφανούς μου άγνοιας, αποφεύγω. Στο κενό σημείο το ταχύτερο λοιπόν· στον εντοπισμό του μαχαιριού στη καρωτίδα, εκεί μόνο θέλω να

κοιτώ.

.

One Response to “27. σάμαλι στο σινεμά: κοιτώ”

  1. inconnue Says:

    Δεν είναι κενό.
    Δεν μπορεί.
    Ένταση μόνο κι επίγνωση.
    Κι εύχομαι, οι δυό τους, να μην είναι ανταγωνιστικές.


Leave a Reply