το ιστολόγιο αυτό δεν θα έχει ρυθμό· ούτε σκοπούς ιερούς, ούτε αντιΚλπ κηρύγματα… εδώ ίσως διανυκτερεύσουν λίγες απαλές στιγμές· ίσως αχνά, λεπτά και απροσδιόριστα πρόσωπα που ο χρόνος προσέθεσε στη μνήμη μιαν αμόλυντη ηδονή· ένα μέτωπο λευκό. μπορεί να προστεθούν ίσως ενθυμήματα ζωής που ίσως έζησε, ή να μην έζησε ο αφηγητής· αδιάφορο.
πολλά όμως μπορεί να συμβούν, γιατί όπως έγραψε κάπου ο Τάσος Κόρφης για τον Ναπολέων Λαπαθιώτη, [...]“Αυτές τις ώρες της επιστροφής συνήθιζε ν’ αφήνει στο γραφείο του, πριν πλαγιάσει, λευκά χαρτιά και μολύβια, περιμένοντας ένα μητρικό γράμμα”.[...]
Φεβρουαρίου 27, 2007 at 4:46 μμ
τις περιμένω τις απαλές στγμές.